{"id":978,"date":"2014-06-02T21:36:37","date_gmt":"2014-06-02T21:36:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.business-heels.pl\/?p=978"},"modified":"2026-02-07T11:22:07","modified_gmt":"2026-02-07T11:22:07","slug":"fortepian","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.business-heels.pl\/?p=978","title":{"rendered":"Film Fortepian czyli kilka kluczowych s\u0142\u00f3w o wariatkach"},"content":{"rendered":"

Stoi na urwisku, w \u015bwietle zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca, na obcej, dzikiej, maoryskiej ziemi. Przed chwil\u0105 pozna\u0142a m\u0119\u017cczyzn\u0119, kt\u00f3remu zosta\u0142a sprzedana przez na \u017con\u0119. W czarnym czepku maj\u0105cym ukry\u0107 jej niepokorne w\u0142osy, albo my\u015bli i w gorsecie, ciasnym jak konwenanse. Patrzy na pla\u017c\u0119. Na pozostawiony przez praktycznego i pustego m\u0119\u017ca fortepian. Jej schronienie. \u0141\u0105cznik mi\u0119dzy jej wewn\u0119trznym \u015bwiatem, a t\u0105 skostnia\u0142\u0105 po\u0142ow\u0105 XIX \u015bwiata, w kt\u00f3rym przysz\u0142o jej \u017cy\u0107. Patrzy z\u00a0t\u0119sknot\u0105 na instrument, kt\u00f3ry dawa\u0142 jej spe\u0142nienie i poczucie bycia sob\u0105, bez wyrzut\u00f3w sumienia, \u017ce nie mie\u015bci si\u0119 w kanonach. Graj\u0105c na nim, nic nie mia\u0142o znaczenia. Milk\u0142y pretensje o to, \u017ce jest inna, nakazy, aby nauczy\u0142a si\u0119 dostosowywa\u0107 do reszty, mie\u0107 te same pragnienia, marzenia i sny. Teraz to zosta\u0142o jej odebrane.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

S\u0105 niespokojne, inne, naznaczone w\u0142asnym \u015bwiatem. Dziwaczki, wariatki, artystki. Niezrozumiane, pogardzane, oceniane. O takiej w\u0142a\u015bnie kobiecie jest m\u00f3j ukochany film Frotepian<\/em> Jane Campion<\/a>. Do tego filmu trzeba dorosn\u0105\u0107, trzeba by\u0107 \u015bwiadom\u0105 kobiet\u0105, aby m\u00f3g\u0142 dotkn\u0105\u0107, wp\u0142yn\u0105\u0107 i co\u015b zmieni\u0107. Ada nie m\u00f3wi. Nie dlatego, \u017ce nie potrafi, ale dlatego, \u017ce nie chce. \u015awiat j\u0105 odrzuci\u0142, bo by\u0142a inna, wi\u0119c stworzy\u0142a sw\u00f3j w\u0142asny i zamkn\u0119\u0142a si\u0119 w nim, razem ze swoj\u0105 muzyk\u0105. Jej manifestacja inno\u015bci to cisza. To nie tak, \u017ce nie pragnie si\u0119 dostosowa\u0107, w ko\u0144cu \u017cyje w spo\u0142ecze\u0144stwie, dlatego wbrew sobie zgadza si\u0119 na transakcj\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105, a p\u00f3\u017aniej tkwi w pustym zwi\u0105zku, bo tak trzeba. Doskonale odgrywa rol\u0119 \u017cony, s\u0142owo w s\u0142owo, jak ze scenariusza, byle pasowa\u0107 do aktualnej wizji kobiety. Serce i wola artystki s\u0105 silniejsze i to one decyduj\u0105, jakim \u017cyciem ma \u017cy\u0107 i kogo kocha\u0107.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"The<\/a>\u00a0<\/span><\/p>\n

A jak na dziwaczk\u0119, wariatk\u0119, artystk\u0119 reaguje \u015bwiat? Inno\u015b\u0107 rodzi strach, dzieli, ujawnia brak poczucia w\u0142asnej warto\u015bci u oceniaj\u0105cych, u g\u0142upc\u00f3w rodzi agresj\u0119, u znudzonych plotki. \u201eB\u00f3g kocha nieme stworzenia, wi\u0119c i ja te\u017c.\u201c \u201eMog\u0142abym przysi\u0105c, \u017ce koronk\u0119 u sukni rozerwa\u0142a z\u0119bami\u201c. \u201eObawiam si\u0119, \u017ce opr\u00f3cz tego, \u017ce nie m\u00f3wi, to jest jeszcze chora na umy\u015ble, bo gra\u0142a na stole, udaj\u0105c, \u017ce to fortepian. To przecie\u017c st\u00f3\u0142, nie wydaje d\u017awi\u0119k\u00f3w\u201c. A to wszystko przy chi\u0144skiej porcelanie, z\u0142otych sztu\u0107cach, dr\u017c\u0105cych wachlarzach i angielskiej herbacie z\u00a0herbatnikami \u2013 atrybutach cywilizowanych ludzi.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\u201eOna nie gra na pianinie jak my.”<\/span><\/h3>\n

 <\/p>\n

To dziwna kobieta i jej gra jest dziwna, jak i nastr\u00f3j, kt\u00f3ry w ciebie wnika. Twoja gra na fortepianie, Nessie jest uczciwa i prosta dlatego j\u0105 lubi\u0119. To nieprzyjemne, kiedy d\u017awi\u0119k przenika w ciebie.\u201c Bo przenika, jak wtedy, gdy dowiaduje si\u0119, \u017ce jej kochanek wyje\u017cd\u017ca, nie wiedz\u0105c o jej uczuciu, siada do fortepianu i gra. \u201eKulturalni\u201c ludzie s\u0105 zgorszeni jej pasj\u0105, nie dociera do nich nic. S\u0142ysz\u0105 i rozumiej\u0105 j\u0105 jedynie tubylcy, cho\u0107 pro\u015bci, to jednak o otwartym sercu.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

A jak na dziwaczk\u0119, wariatk\u0119, artystk\u0119 reaguje m\u0119\u017cczyzna? Jest ich dw\u00f3ch. Pierwszy, prymitywny g\u0142upiec, ukryty za przyczesanymi w\u0142osami w cylindrze d\u017centelmena, traktuj\u0105cy j\u0105 jak zdobyczn\u0105 klacz. \u201eNie przypuszcza\u0142em, \u017ce jest pani taka niska\u201c \u2013 to pierwsze s\u0142owa, jakie Ada s\u0142yszy poznawszy swojego m\u0119\u017ca. Nie rozumie jej, jest oboj\u0119tny wobec jej wewn\u0119trznego \u015bwiata, jednak za wszelk\u0105 cen\u0119, chce j\u0105 posiada\u0107. Tak jak wtedy, gdy Ada zostaje zamkni\u0119ta, dos\u0142ownie, w zabitymi deskami domu, bo musia\u0142 \u201elekko przyci\u0105\u0107 ptaszynie skrzyd\u0142a\u201c. Za etykiet\u0105 skrywa nieposkromione, prymitywne, zwierz\u0119ce instynkty, kt\u00f3re uaktywniaj\u0105 si\u0119 w starciu z\u00a0wol\u0105 kobiety. <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Drugi, gdy tylko j\u0105 pozna\u0142, stwierdzi\u0142, \u017ce wygl\u0105da na zm\u0119czon\u0105. Prostak, kt\u00f3ry nie umie czyta\u0107, \u017cyj\u0105cy w\u015br\u00f3d tubylc\u00f3w, z\u00a0tatua\u017cami na twarzy. A jednak to ten m\u0119\u017cczyzna zdoby\u0142 jej serce i zrozumia\u0142 jej \u015bwiat. Mo\u017ce dlatego, \u017ce umia\u0142 s\u0142ucha\u0107, stara\u0142 si\u0119 zrozumie\u0107, nie ocenia\u0107 i mia\u0142 otwarty umys\u0142. Tak,\u00a0<\/span>jak to by\u0142o na pla\u017cy, kiedy Ada pierwszy raz zagra\u0142a na wyt\u0119sknionym fortepianie. Us\u0142ysza\u0142 j\u0105 i zrozumia\u0142, a jej muzyka go uwiod\u0142a. Na jej \u015bwiat zareagowa\u0142, nie t\u0142umion\u0105 agresj\u0105, jak jej m\u0105\u017c, ale zaciekawieniem, ch\u0119ci\u0105 uczestniczenia w nim, poznania go i zrozumienia.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

One nie s\u0105 \u0142atwe, opisane, sko\u0144czone. Cz\u0119sto same siebie nie rozumiej\u0105. Lawiruj\u0105 mi\u0119dzy dwoma \u015bwiatami. S\u0105 przyczyn\u0105 du\u017cej rado\u015b\u0107 i niezrozumia\u0142ego smutku. Zwykle schowane, w kokonie utkanym z pasji, marze\u0144, talent\u00f3w, do czasu, kiedy zostan\u0105 odkryte. W\u00f3wczas przestan\u0105 si\u0119 obawia\u0107 by\u0107 sob\u0105, bo inna si\u0142a zabierze od nich strach. A w\u00f3wczas ich muzyka przeniknie i mo\u017ce co\u015b zmieni.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n